Epilepsja

Efektywność preparatów aminokwasowych przy epilepsji (padaczki)

Efektywność preparatów aminokwasowych u chorych z epilepsją (padaczka) jest kompleksowa. Podawanie aminokwasów bardzo dobrze działa na paroksyzmalny i psychopatologiczny składnik epilepsji (padaczki). W szczególności u dzieci u których występuje epilepsja (padaczka) ważne jest oddziaływanie na składnik psychopatologiczny, wpływ powtarzalnych ataków epileptycznych na rozwój dziecka może mieć bardzo poważne następstwa.

Mechanizmem działania kompleksów aminokwasowych jest stymulacja neurogenezy, aktywacja „śpiących” komórek nerwowych oraz wykorzystanie rezerw własnych organizmu, które mogą być wykorzystane na zasadzie impulsu kompleksami aminokwasowymi do reperowania uszkodzonych komórek nerwowych.
 

Wpływ aminokwasów na przebieg epilepsji (padaczki)

Pozytywny wpływ kompleksów aminokwasowych na przebieg epilepsji (padaczki) i ataków epileptycznych pojawia się już po siedmiu do dziesięciu dni od rozpoczęcia ich podawania i działa kilka miesięcy - do pół roku po zakończeniu podawania. U chorych z epilepsją zmienia się charakter ataków, zauważamy zmianę uogólnionych ataków na częściowe. Ataki mogą całkowicie znikać lub ich częstotliwość powtarzania obniża się o 50 – 75%. Wynikiem podawania kompleksów aminokwasowych u chorych z epilepsją (padaczka) jest także złagodzenie a nawet zanik oznak towarzyszących w okresie ataku epilepsji jakimi są ospałość, nudności, boleści głowy, uczucie wyczerpania.

epilepsja_padaczka

Ważne jest także działanie na stan psychologiczny chorego z epilepsją (padaczki). Znacznemu złagodzeniu ulega dysforia i objawy asteniczne, wzrasta aktywność fizyczna i intelektualna, poprawia się kontrola postrzegania i zdolność interakcji i reaktywności u chorego z epilepsją.

Korzyścią stosowania kompleksów aminokwasowych przy leczeniu epilepsji je minimalne wystąpienie efektów niepożądanych i minimalne obciążenie.

Pozytywny efekt pojawia się także podczas badania EEG. U większości chorych z epilepsją objawia się jakościowa i ilościowa minimalizacja kompleksów epileptycznych i obniża się reaktywność kory mózgowej na obciążenie funkcyjne.

Epilepsja u dzieci

Efektywność leczenia anikwasowego jest szczególnie widoczna u dzieci chorych na epilepsję. W tej grupie, przy zachorowaniu na epilepsję dochodzi do spowolnienia rozwoju intelektu i jego obniżenia. Preparaty aminokwasowe potrafią przy epilepsji odwrócić ten trend i umożliwiają dalszy rozwój intelektualny.

Co to jest epilepsja i jak się ją leczy?

Epilepsja to choroba mózgu, która objawia się w spontanicznie pojawiających się atakach epileptycznych. Atak epilepsji jest ograniczoną czasowo zmianą stanu klinicznego, uwarunkowaną gwałtownym synchronicznym napadem części komórek nerwowych mózgu. Jest to stan, nad którym chory na epilepsję nie ma kontroli. Konkretne oznaki ataku epilepsji zależą od tego, którą część mózgu napady obejmują, najczęstszym przejawem są kurcze, wstrząsy ciała a często także stany utraty świadomości.

padaczka

Podział epilepsji:

Epilepsja idiopatyczna często jest dziedziczna, jej wystąpienie jest 5 do 10 razy bardziej prawdopodobne, jeżeli w rodzinie występuje podobny przypadek. Jeżeli epilepsja jest zdiagnozowania w młodości, w większości przypadków jest to epilepsja tego typu.

Wtórna (nabyta) epilepsja może zwrócić uwagę na poważniejszy problem uszkodzenia mózgu, jakim jest np. guz. Atak epilepsji może się także rozwinąć jako efekt poważnego zranienia głowy, arteriosklerozy czy ostrego zatrucia.

 Klasyfikacja epilepsji (oznaki) - ataków epileptycznych

Efektywność preparatów aminokwasowych u chorych z epilepsją ( padaczka ) jest kompleksowa. Podawanie aminokwasów bardzo dobrze działa na paroksyzmalny i psychopatologiczny składnik epilepsji. W szczególności u dzieci u których występuje epilepsja ważne jest oddziaływanie na składnik psychopatologiczny, wpływ powtarzalnych ataków epileptycznych na rozwój dziecka może mieć bardzo poważne następstwa.

Mechanizmem działania kompleksów aminokwasowych jest stymulacja neurogenezy, aktywacja „śpiących” komórek nerwowych oraz wykorzystanie rezerw własnych organizmu, które mogą być wykorzystane na zasadzie impulsu kompleksami aminokwasowymi do reperowania uszkodzonych komórek nerwowych.